Конкурс өгөх үеэр юмдаг. Хоцрох гээд тэвдээд охинтойгоо замын хажуугаар гүйж байтал нэг том хар жийп ирж зогслоо
‘Хаа хүрэхийн’ гэхээр нь гайхаад хартал дотор нь нэг маск зүүсэн нүдээрээ инээсэн том биетэй залуу байлаа. Сандарч явсан тул ‘өө харин такси олддоггүй, шалгалтнаасаа хоцрох гээд гүйж явна’ гэтэл, суучих яарч яваа харагдлаа гэдэг юм. Өө тэгээд дээшээ тэнгэр хол доошоо газар хатуу цагт юун санаа зовох ‘болох юм уу,тэгье л дээ’ гээд шууд л үсрээд суучихлаа.
Ашгүй түгжрэл гайгүй байсныг хэлэх үү сүлжиж явсаар очих газраа 10 минутын дотор амжиж очиж билээ. Тэгээд үнэн голоосоо баярлаад, “ёстой их баярлалаа” гээд буухад ‘зүгээр ээ, амжилт хүсье’ гээд шууд яваад өгөв.
Ямар буянтай залуу вэ гээд эргээд хартал бид хоёрыг хүргэж өгсөн зүгээсээ шал өөр зүг рүү буцаад явчихдаг байгаа. Үнэхээр тэвдэж явахад туслах гэж л тэгсэн байсныг ойлгож билээ. Охин минь ч элсэлтийн шалгалтаа маш сайн өгч анагаахын их сургуульд орсон.
Тэгээд нөгөө том биетэй залууг мартчихжээ. Гэтэл харин бөхийн хандивын барилдаан дээр нөгөө залуу дүрээрээ гараад ирдэг юм. Хүүе ээ гээд дөхөж очоод хартал Монгол Улсын аварга П.Бүрэнтөгс гэж байхыг нь анх мэдэж билээ. Би ямар бөх мэдэх биш дээ. Тэгж л би бөх бүр аварга хүн байж гэдгийг нь анх мэдсэн юм. П.Бүрэнтөгс аваргаа танд маш их баярласан шүү. Энэ цагаас хойш дэмжиж явдаг бөхтэй болсон доо.
Сэтгэгдэл бичих